खुसी हुन कारण खोज्नु पर्दैन
जीवनमा सबै कुरा आफूले चाहेझैँ हुँदैन। कहिले परिस्थिति अनुकूल हुन्छ, कहिले आफ्नै मानिसहरू टाढिन्छन्। कहिले सपना पूरा हुन्छन्, कहिले आफ्नै आशासँग सम्झौता गर्नुपर्छ।
तर खुसी हुन सधैँ कुनै विशेष कारण चाहिन्छ भन्ने छैन।
सबै समस्या समाधान भएपछि मात्र खुसी हुन्छु भन्नु भनेको जीवनका धेरै सुन्दर पललाई भविष्यका लागि थाती राख्नु हो। जीवन पूर्ण भएपछि होइन, अपूर्णताका बीच पनि बाँच्न सिक्दा खुसीको अर्थ बुझिन्छ।
खुसी कुनै पुरस्कार होइन, जीवनलाई हेर्ने एउटा दृष्टिकोण हो।
सबै कुरा ठीक भएर खुसी हुने होइन; सबै कुरा ठीक नभए पनि आफूभित्रको शान्ति जोगाउन सिक्ने हो। यसको अर्थ पीडा नकार्नु होइन, पीडालाई आफ्नो सम्पूर्ण जीवन बन्न नदिनु हो।
आज मनतातो चिया पिउन पाउनु, खुला आकाश हेर्न पाउनु, मनपर्ने गीत सुन्न पाउनु, आफ्नै लागि केही समय निकाल्न पाउनु—यी साना क्षणलाई विशेष कारण खोजेर मात्र महसुस गर्नुपर्दैन।
किनकि जिन्दगी सधैँ खुसी हुने कारण दिइरहँदैन। कहिलेकाहीँ हामीले नै जीवनका सामान्य पलमा खुसी महसुस गर्न सिक्नुपर्छ।
याद राख्नुहोस्—खुसी हुन जीवनसँग प्रमाण माग्न छोड्नुहोस्। जीवन जस्तो छ, त्यसलाई सुधार्ने प्रयास गर्दै आजको पल पनि बाँच्न सिक्नुहोस्।
— प्रविन मल्ल